صفر به یک -نکاتی در مورد استارت آپ ها - چکونه آینده را بسازیم

پیتر ثیل بنیان گذار پی پال ، و سرمایه گذار شرکت فیسبوک است.

کتاب معروف او کتابی است با عنوان صفر به یک -نکاتی در مورد استارت آپ ها - چکونه آینده را بسازیم .

در این نوشته شما از دریچه نگاه این حقیر چند فصلی از کتاب صفر به یک را مرور می کنید:

در کسب و کار هر لحظه فقط یکبار اتفاق میافتد. بیل گیتس آینده سیستمعامل نمیسازد. لری پیج و سرگئی برین آینده جستجوگر نخواهند ساخت و مارک زاکربرگ آینده شبکه اجتماعی ایجاد نمیکند. اگر کار آنها را کپی میکنید، از آنها چیزی نمیآموزید.

پیتر ثیل معتقد است اگر به چیز هایی که وجود دارد چیزهای جدیدی را اضافه کنیم در واقع از یک به n رفته ایم ، حرکت از یک به n اتفاق شگفت انگیزی برای ما و کسب و کار ما فراهم نمی آورد از طرفی برای بقا در این شرایط مجبور به رقابت با دیگران هستیم، رقابت به این صورت تنها به نفع مصرف کننده است چون ما مجبوریم قیمت ها را تا حد امکان کاهش دهیم، اگر ورشکست نکنیم در یک رقابت دائمی باقی می مانیم و همواره برای بقا بایستی بجنگیم.

پیتر ثیل در نقطه مقابل معتقد است اگر کسی چیز جدیدی را خلق کند که پیش از این نبوده در واقع از صفر به یک رفته است ، رفتن از صفر به یک را هدفی می داند که همه استارت آپ ها باید به دنبال آن باشند ، او رفتن از صفر به یک را باعث فراهم آمدن یک رشد دائمی و پایدار می داند ،

رشد عمودی در مقابل رشد افقی نام گذاری است که پیتر ثیل از آن استفاده می کند و مدل ذهنی او نسبت عوامل موفقیت یک فرد یا یک کسب و کار را نمایان تر می کند:

او رفتن از صفر به یک را رشد عمودی می نامند و رفتن از یک به n را رشد افقی، رشد افقی ساده است چون ما می دانیم که چگونه است وقتی شما از یک ماشین تحریر صد عدد بسازی در واقع رشد افقی کرده ای ، اما رشد عمودی بسیار دشوار است چون باید چیزی بسازی که وجود نداشته است مثلا برای اولین بار برنامه واژه پرداز بسازی.

 

رشد افقی جهانی سازی است، چیزی ساخته شده ، کپی کنی و توزیع بنمایی .

رشد عمودی در یک کلام فناوری است.به بیان دیگر این نام گذاری نشان می دهد که پیتر ثیل به وجود آوردن فناوری را معادل رشد صفر به یک می داند.

 

تا اینجا لزوم رفتن از صفر به یک در مقابل رفتن از یک به n، رشد عمودی در مقابل رشد افقی خلق یک فناوری در مقابل جهانی سازی به عنوان یک نیاز برای داشتن یک کسب و کار با ارزش آفرینی دائمی به دور از رقابت کشنده مطرح شد  اما پیتر ثیل از نگاهی دیگر هم به لزوم فراهم آوردن فناوری جدید می پردازد به شکلی که معتقد است ادامه مسیر جهانی سازی به شکل حاضر بدون به وجود آوردن فناوری را غیر ممکن می داند می گوید جهانی سازی بدون فناوری جدید ناپایدار است او علت این دیدگاه را منابع کمیاب دنیا و اثرات زیست محیطی غیر قابل کنترل جهانی سازی به شکل فعلی می داند.

او تفکر استارت آپی را لازمه تحقق فناوری های جدید می داند:

ناکار آمدی سازمان های بزرگ به جهت دست و پاگیر بودن روند های بروکراتیک و غیر ممکن بودن خلق یک صنعت قوی به تنهایی توسط یک فرد.

باید یک مجموعه باشد بزرگ نباشد که چابک بماند کوچک نباشد تا بتواند صنعتی را بیافریند.

پیتر ثیل کسب و کار هایی که به انحصار دست پیدا کرده اند را شامل چند ویژگی می داند اولین ویژگی که مشخصا فناوری اختصاصی است او برای تبیین فناوری، فناوری مورد نیاز را چیزی می داند که کار های قبلی را حد اقل ده برابر بهتر انجام دهد. سایر ویژگی ها عبارتاست از اثر شبکه ، صرفه جویی به خاطر مقیاس بزرگ تولید و برندینگ.

نگاه ثیل به بخت و اقبال با نقل قول او از روآل آمانسن -کاشف قطب جنوب- جمله مشخص می شود «پیروزی در انتظار کسانی است که همه مقدمات آن را فراهم کردهاند. چیزی که مردم آن را بخت و اقبال می نامند.>>

 

پیتر پرسشی را مطرح می کند و آن این است که به نظر تو ، چه حقیقت مهمی در جهان وجود دارد که در آن تعداد اندکی با تو هم عقیده اند. او با عنوان کردن این پرسش و بحثهای مفصل دیگر این عقیده را مطرح می کند که شرکت های متمایز که آینده را خواهند ساخت به این پرسش به درستی پاسخ می دهند و بر آن شرکت خود را بنا می کنند او حقیقت مهم و راز خلق یک کسب و کار بزرگ را پاسخ به این پرسش می داند.

صحبت از پنجره ای است که گره خورده به بغض...