تمرین نویسندگی، مبارزه با توهم فرهیختگی

یکی از ایده هایی که برای نوشتن و تمرین نویسندگی توصیه می شود ، نوشتن حول یک جملات قصار از بزرگان هست ، متاسفانه جملات قصار این روز ها در شبکه های اجتماعی به صورت بی خاصیتی دست به دست می شود و مردم با انتشار این جملات قصار سعی دارند حس فرهیختگی خود را ارضا کرده و این حس را به زور در سایرین نیز القا کنند که آقا ما فرهیخته ایم این هم نمونه اش.

بگذریم طی سال های دور تر خود بنده هم از خواندن این جملات لذت می بردم و احساس می کردم با خواندشان چیزی بر چیز هایم اضافه شده. حرف های شنیدم و تحلیل هایی را مطالعه کردم که به این نتیجه رسیدم استعمال جملات قصار به این صورت بی خاصیت بوده و گذران وقت هست و حتی آسیب هایی دارد که در مجال این نگاشته نیست.

بگذریم

در راستای مفید کردن جملات و تحقق امر یادگیری آن روز ها توسط یکی از اساتید نسخه ای پیچیده شد: نسخه آن بود که برای مفید کردن و آموختن یکی از این جملات کوتاه اگر توانستید حول آن جمله حداقل ده خط تحلیل بنویسید.

مضاف بر نسخه مذکور

تمرین نویسندگی نیز می تواند نسخه ای باشد که همه نسخ را شامل می شود.

این پست قدری طولانی شد فکر می کنم می بایست آن را اینجا ببندم...

نوشته بعدی با این هدف صورت خواهد پذیرفت.

صحبت از پنجره ای است که گره خورده به بغض...