موفقیت بزرگ و پایدار

در برابر اساتید بزرگ و دانشگاهیان که در سطوح بالای علمی هستند و در رشته خودشان در حال تغییر مرز های علمی هستند ، چالشی وجود دارد ، چالش نوشتن برای مخاطب عام، برخی اصلاً این کار را انجام نمی دهند چون علاقه ای ندارند ، بعضی می خواهند ولی می دانند که نمی توانند، عده ای اقدام می کنند و موفق نمی شوند، و در این میان گروهی از اساتید هستند که می توانند برای مخاطب عام بنویسند و موفق هستند، تعداد افراد این گروه در حال حاضر در حال افزایش است.

از میان اساتید دانشگاهی که برای مخاطب عام می نویسند و سعی می کنند دستاورد های رو ز علمی را برای عموم جامعه تشریح کنند و در این راه بسیار موفق بوده اند Adam Grant آدام گرنت است ، 

او اولین کتاب خود را در سال 2013 با عنوان Give and Take نوشت ، کتاب مورد استقبال واقع شد.

او در کتاب Give and Take کوشیده به این نکته بپردازد که موفقیت بزرگ و پایدار، جز در گرو تلاش برای کمک به رشد و موفقیت دیگران حاصل نمیشود.

جایی  پای درس محمدرضا شعبانعلی در خاطرم هست که گفتند (نقل به مضمون):

" من به این معتقدم که انسان از متوسط اطرافیانش فراتر نمی رود " و بعد اضافه کردند که  " حالا با علم به این موضوع دو راه حل داری یک اینکه اطرافیانت را از بین بزرگان و رشد یافتگان انتخاب کنی ، دو اینکه اطرافیانت را رشد بدهی تا با هم رشد کنید" نیک پیداست که راه اول تقریبا غیر ممکن است و تنها  می توان در راه رشد دادن اطرافیان کوشید تا خود نیز رشد کرد.

حالا اطرافیان چه کسانی هستند ، یکی از مهم ترین اطرافیان کسانی هستند که با ما همکار هستند تحت عناوینی برای سازمان کار می کنند.

لذا جمله بالا به این شکل باز گویی می کنم که تنها سازمان هایی می توانند موققیت های بزرگ و پایدار را تجربه کنند که برای رشد دیگران (همکاران ،و نه فقط مشتریان و ... ) سرمایه گذاری می کنند و دغدغه دارند.

صحبت از پنجره ای است که گره خورده به بغض...